ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΗ ΠΙΣΤΗ ΚΑΙ ΕΛΠΙΔΑ ΓΙΑ ΛΙΓΟΤΕΡΗ ΣΤΕΝΑΧΩΡΙΑ

Στις δύσκολες μέρες που περνούμε, πού αλλού να στραφούμε για να λάβουμε δύναμη, πού αλλού να στηρίξουμε τις ελπίδες μας;….

ΠΡΟΣΕΧΕ, ΜΗΝ ΠΑΡΟΥΝ ΤΑ ΜΥΑΛΑ ΣΟΥ ΑΕΡΑ

Άγιος Αντώνιος της Όπτινα

Άκουσα, ότι η οικογενειακή σας ζωή, το σπίτι σας, δεν είναι έξω από αρρώστιες και από άλλες λυπηρές καταστάσεις, και λυπήθηκα πολύ. Και παρακάλεσα τον Κύριο, να σας επισκεφθή με ευσπλαχνία και έλεος· και να θεραπεύσει τις ασθένειές σας.

ΓΙΑΤΙ Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΙΔΡΩΣΕ ΣΤΟΝ ΚΗΠΟ ΜΕ ΙΔΡΩΤΑ ΠΟΥ ΕΜΟΙΑΖΕ ΜΕ ΘΡΟΜΒΟΥΣ ΑΙΜΑΤΟΣ (του ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ του ΑΓΙΟΡΕΙΤΗ)

Α’. Διότι προέβλεπε όλα τα πάθη που επρόκειτο να πάθη. 

Β’. Διότι λυπόταν για τις αμαρτίες μας. 

Γ’. Διότι προγνώριζε την αχαριστία μας.

ΑΞΙΟΘΑΥΜΑΣΤΟΙ ΟΣΟΙ ΚΑΙΓΟΝΤΑΙ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΚΑΜΙΝΙ ΤΩΝ ΘΛΙΨΕΩΝ ΚΑΙ ΥΠΟΜΕΝΟΥΝ...

Είναι, πραγματικά αξιοθαύμαστοι όσοι καίγονται μέσα στο καμίνι των θλίψεων και υπομένουν τη φωτιά με γενναιότητα. Μας θυμίζουν τους άγιους Τρεις Παίδες, τον Ανανία, τον Μισαήλ και τον Αζαρία, που δεν τους άγγιξαν οι φλόγες του καμινιού, όταν ρίχτηκαν εκεί από το βασιλιά της Βαβυλώνας Ναβουχοδονόσορ για την εμμονή τους στη λατρεία του αληθινού Θεού (Δαν. 3:1-33). 

Η ΠΟΡΕΙΑ ΕΝΟΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΥ ΔΙΑ ΠΥΡΟΣ ΚΑΙ ΣΙΔΗΡΟΥ

Σ’ αὐτὴν τὴν κοινωνία ποὺ κυριαρχεῖ ἡ διαφθορά, ὁ ἀτομισμός, ἡ ἔπαρση, ἡ λατρεῖα στὸν Μαμωνᾶ, ἡ ὀλιγοπιστία, ἡ ἀθεΐα καὶ οἱ δαιμονικὲς ἐπιρροές πλεονάζουν, ὁρισμένοι ἄνθρωποι ἀποφασίζουν νὰ πάρουν τὴν ζωὴ στὰ χέρια τους καὶ νὰ ἀκολουθήσουν τὸ πνευματικὸ, τεθλιμμένο μονοπάτι ποὺ ὁδηγεῖ στὴν ἕνωση μὲ τὸν Σωτήρα μας Ἰησοῦ Χριστό.

ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΠΟΡΦΥΡΙΟΣ: Η ΣΤΕΝΟΧΩΡΙΑ ΔΕΙΧΝΕΙ ΟΤΙ ΔΕΝ ΕΜΠΙΣΤΕΥΟΜΑΣΤΕ ΤΗ ΖΩΗ ΜΑΣ ΣΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟ

Η ελευθερία δεν κερδίζεται, αν δεν ελευθερώσομε το εσωτερικό μας απ’ τα μπερδέματα και τα πάθη. 

 

Η ΛΥΠΗ ΕΞΑΝΤΛΕΙ ΤΙΣ ΨΥΧΙΚΕΣ ΚΑΙ ΣΩΜΑΤΙΚΕΣ ΜΑΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ (Γέροντος Παϊσίου Αγιορείτου)

- Γέροντα, συχνά μου πονάει το στομάχι και δυσκολεύομαι να ανταποκριθώ στα πνευματικά μου καθήκοντα.

ΝΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΙΣΙΟΔΟΞΟΙ, Ο,ΤΙ ΚΑΙ ΑΝ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ...

Ὑπάρχει ἕνας ἀνάπηρος ἄνθρωπος γεμάτος αἰσιοδοξία, τὸν ὁποῖο ἔχω δεῖ μὲ τὰ ἴδιά μου τὰ μάτια. Εἶναι ἕνας στρατιώτης ποὺ πληγώθηκε στὸν πόλεμο. Μία ἐχθρικὴ σφαίρα διαπέρασε τὸ σῶμα του, τὸν πλήγωσε δίπλα στὴ μέση του. Μὲ κάλεσε νὰ τὸν ἐπισκεφθῶ. Μπήκαμε μέσα στὸ μισοσκότεινο δωμάτιο. Σὲ μία μεγάλη καρέκλα, μὲ πλάτη δίπλα στὸ παράθυρο, καθόταν ὁ γνωστός μου. Μὲ κοίταξε καὶ μοῦ εἶπε:

ΚΡΑΤΑ ΤΟ ΝΟΥ ΣΟΥ ΣΤΟΝ ΑΔΗ ΚΑΙ ΜΗΝ ΑΠΕΛΠΙΖΕΣΑΙ (του Οσίου Σιλουανού)

            Τι άραγε είχε ζήσει ο όσιος Σιλουανός και διακήρυξε αυτή την διαχρονική για τα μηνύματά της φράση; Άραγε το περιεχόμενό της έχει να πει κάτι σε μας τους απλούς καθημερινούς αμαρτωλούς Χριστιανούς; Αναρωτιέμαι, μπορούμε να γίνουμε μέτοχοι της παραπάνω καταστάσεως ή μπορούμε έστω να την ψηλαφίσουμε ή έστω να την κατανοήσουμε;

ΤΑΚΤΙΚΕΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗΣ ΑΥΤΟΒΟΗΘΕΙΑΣ (του ψυχολόγου Νικήτα Καυκιού)

Σκέψεις και τακτικές "πνευματικής" αυτοβοήθειας και αυτοάμυνας για την αντιμετώπιση των ψυχολογικών δυσκολιών και διαταραχών