Τρίτη, 5 Σεπτεμβρίου 2017

ΝΑ ΠΡΟΣΕΧΕΤΕ, ΓΙΑΤΙ Ο ΚΑΚΟΣ ΣΤΗΝΕΙ ΠΑΓΙΔΕΣ. ΜΗ ΓΕΛΑΤΕ! ΕΙΝΑΙ ΔΙΠΛΑ ΜΑΣ ΚΙ ΕΣΕΙΣ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΤΟΝ ΔΕΙΤΕ

Στον Ουρανό έχουν πάει εκατοντάδες χιλιάδες χριστιανοί. Αλλά αυτοί πού πήγαν εκεί πέρα ήταν παλικάρια, κράτησαν εδώ και πολέ­μησαν τον σατανά πρώτα, πολέμησαν τα πάθη.


ΓΕΡΩΝ ΑΜΒΡΟΣΙΟΣ
Από τα 10 εκατομμύρια Έλληνες τα 2 εκατομμύρια θα σωθούνε, γιατί κρατάνε. Γιατί, είδες τί μου λες; Δεν αλλάζεις πορεία όπως είσαι, μα να σου κόψουν το κεφάλι. Έτσι είναι τα 2 εκατομμύρια των Ελλήνων. Άλλα τα 8, πού τα πήρε ό λύκος και τα έπνιξε, που είναι; Και δεν ξέ­ρεις τί διαφθορά υπάρχει μέσα στην Ελλάδα. Μέχρι αφάνταστου βαθμού καταστροφή ψυχική και σωματική.
Έχεις δει ποτέ τον Θεό; Να Του το ζητήσεις να Τον δεις. Ακούς;
Όταν ό άνθρωπος δεν αντέχει την πύρωση της σάρκας, πρέπει να παντρεύεται. Και όταν παντρευτεί με νόμιμο τρόπο, θα είναι κοντά στον Θεό.
Έχεις δει ποτέ τον Θεό; Να Του το ζητήσεις να Τον δεις. Ακούς;
(Για τους πονηρούς λογισμούς, όταν ήταν ήδη 80 χρονών) Κι εγώ, παιδί μου, τους έχω σ’ αυτήν εδώ την ηλικία. Άλλα να τους αποδιώ­χνεις, να μην κάνεις συγκατάθεση. Καμιά φορά σ’ ευχαριστούν στη σκέψη σου. Άλλα κι αυτό είναι ένα είδος συγκατάθεσης, μια μικρή αμαρτία. Ό λογισμός, όταν τον δεχτεί ό άνθρωπος, είναι μετά πολύ εύκολο, σαν βρεθεί ή ευκαιρία, να γίνει πράξη. Ό πόλεμος δεν στα­ματά σ’ αυτή τη ζωή, γι’ αυτό δεν μπορεί ό χριστιανός να λέει ότι «θα κοιμάμαι σήμερα και θα ξυπνώ αύριο», γιατί χάθηκε. Ό διάβολος ούτε κοιμάται ούτε ξυπνά. Γι’ αυτό χρειάζεται να ξεκουραζόμαστε, αλλά όχι να αποξεχνιόμαστε.
(Προς νέους ιερείς) Προσέξτε τη μοιχεία και την πορνεία. ‘Εκεί θέλει να σας ρίξει ό δαίμονας. Αυτός δεν ησυχάζει νύχτα και ήμερα. Μόλις σας ρίξει, θα πει: «Καλά τον έχω τώρα. Δικός μου είναι». Για να σηκω­θείς μετά, θέλει μεγάλο πνευματικό αγώνα. Είναι αδύνατο να δικαιω­θεί χωρίς αγώνα, Ιδιαίτερα ό Ιερέας, θέλει νηστείες, αγρυπνίες, προ­σευχές. Ό αγώνας ό πνευματικός είναι διαρκής. Δεν σταματάει ούτε λεπτό. Οι λογισμοί για να φύγουν, θέλουν αγώνα. Να μην πέσετε προσέχετε.
Όταν ό άνθρωπος δεν αντέχει την πύρωση της σάρκας, πρέπει να παντρεύεται. Και όταν παντρευτεί με νόμιμο τρόπο, θα είναι κοντά στον θεό.
Δεν θα φεύγεις ποτέ απ’ την εκκλησία, αν δεν ακούσεις το Δι’ ευχών, γιατί μέχρι εκείνη την ώρα είναι όλοι οι Άγγελοι, όλοι οι Άγιοι, ό θεός μέσα στην εκκλησία. Με το Δι’ ευχών ανεβαίνουν στον Ουρανό, θα το ακούσεις, θα πάρεις αντίδωρο και τότε θα φύγεις.
Πρέπει να έχουν θεό τα παιδιά, αλλιώς πορεύονται στη ζωή τυφλά, σαν τα άλογα ζώα, και έχουν ανάλογες συνέπειες. Να δίνετε θεό στα παιδιά. Και να προσέχετε, να μην εφησυχάζετε.
Στον Ουρανό έχουν πάει εκατοντάδες χιλιάδες χριστιανοί. Αλλά αυτοί πού πήγαν εκεί πέρα ήταν παλικάρια, κράτησαν εδώ και πολέ­μησαν τον σατανά πρώτα, πολέμησαν τα πάθη. Γιατί έχεις μέσα σου ένα σωρό κατσίκια. Και υστέρα λες: «Είμαι χριστιανός». Από που κι ως που; Ό χριστιανός ό καλός προχωρεί προς την καλοσύνη, την αγιοσύνη. Αγίασαν, και όσοι πήγαν, ήσαν άγιοι από εδώ. Πώς πήγαν εκεί πέρα; «Η, λέτε, είναι κανένα πορτάκι ανοιχτό και μπαίνουν εκεί μέ­σα, αν δεν περάσεις απ’ την πύλη την ωραία, την κεντρική; Είναι λάθος να λες ότι «θα μπω στον Παράδεισο από το πορτάκι». Δεν μπαίνεις! θα δοκιμαστείς εσύ εδώ στη γη με δοκιμασίες, για να φτιάξεις τον εαυ­τό σου ωραίο.
Βλέπεις τί είμαι; Είμαι ένας γέρος στο κρεβάτι, πού ούτε δουλεύω ούτε μπορώ να προσφέρω τίποτα στο Μοναστήρι. Και όμως, ή Παναγία ότι επιθυμώ μου το στέλνει. Και λεφτά μου δίνουν και λάδια φέρνουν στο Μοναστήρι και ότι θέλουμε. Για να δεις, ό θεός είναι μεγάλος
Ό Θεός δεν έχει άκρες.
Ό Θεός με ένα χάδι διορθώνει τα πάντα.
Εάν σφάλλουμε, ό Άγγελος-φύλακας φεύγει, κάθεται πιο πέρα στενοχωρημένος. Άλλα μ’ ένα «συγγνώμη», παιδί μου, όταν είναι από το βάθος της ψυχής μας, επιστρέφει.
Αυτοί πού φεύγουν την εβδομάδα των Παθών πάνε κατευθείαν επάνω.

Είναι ευλογημένος ό άνθρωπος πού πεθαίνει Σάββατο και κηδεύεται Κυριακή. Ό δρόμος για τον Παράδεισο είναι ανοιχτός.
Να προσέχετε, γιατί ό κακός στήνει παγίδες. Μη γελάτε! Είναι δίπλα μας κι εσείς δεν μπορείτε να τον δείτε. Ακουστέ τί σας λέω. Μη στα­ματάτε να προσεύχεσθε!
Βάζει ό διάβολος τον κόσμο να αμαρτήσει, και μετά την αμαρτία τους φοβίζει και τους κάνει να ντρέπονται να εξομολογηθούν.

Όποιος διαφθείρει τα παιδιά του κόσμου, πρέπει να τον κρεμάνε στην πλατεία Συντάγματος. Σ’ αυτή την περίπτωση πρέπει να ισχύει ό Μωσαϊκός νόμος.
Nα κάνεις προσευχή κάθε μέρα και να λες, πέραν των άλλων: «Φύλα­ξε με, θεέ μου, από την κακία των ανθρώπων».

Ό Θεός είναι δίπλα μας. θα του μιλήσεις σαν φίλο σου: «Έλα, βοήθησε με».
Όταν προσεύχεσαι, να ξέρεις ότι είσαι μπροστά στον Χριστό και την Παναγία. Να είσαι ταπεινή και να λες: «Έλα, Παναγία μου, να με βοηθήσεις να διορθωθώ».
Ή Παναγία θα σε βοηθήσει, γιατί είναι εδώ και σε ακούει.
Αν εσύ αγαπάς και δεν θέλεις να στενοχωρήσεις τη φυσική σου μά­να, φαντάσου ό Κύριος τη Μάνα Του. Τί είναι ή Παναγία; Ή Μάνα του Δημιουργού του» κόσμου, θα αγαπάς τον Κύριο και την Παναγία. Απ’ αυτούς να ζητάς, και θα σε βοηθούν. Ό Κύριος και ή Πα­ναγία είναι εδώ κάτω, στη γη. Όχι στον θρόνο. Και βοηθούν τα παι­διά τους και όλο τον κόσμο. Ή Παναγία έχει το μισό στερέωμα του Ουρανού και την υπηρετούν και διατάζει τους Αγγέλους.
Και ένα φύλλο να σηκώσεις και να εργαστείς για την Παναγία, ό Κύ­ριος σε αμείβει. Είναι δίκαιος ό Κύριος.
Τον Κύριο να ζητάς, όχι τους ανθρώπους. Εδώ είμαστε πάροικοι. Άλλου είναι ή πατρίδα.
Ό Θεός ξέρει τι κάνει με τις αρρώστιες. Αν μας δει και έχουμε κανένα πάθος, μας στέλνει μια αρρώστια για το καλό μας. Για δες τον Από­στολο Παύλο, ούτε ψωμί δεν χόρτασε. Λέμε εμείς τώρα ότι υποφέ­ρουμε. Οι Άγιοι τράβηξαν τόσα! Μα μην παραπονιέστε.
Nα δεις ένα αυτί πού κατεβάζει ό θεός από τον Ουρανό και ακούει την προσευχή σου, όταν δεν νοιάζεσαι για υλικά, αλλά παρακαλάς για σωτηρία ψυχών!…
Είναι καλύτερα στην εποχή μας να ξέρεις λίγους και να μιλάς σε λί­γους. Ή ζωή μας είναι Ένα πέλαγος με μπουνάτσες και φουρτούνες. Πολλές οι θλίψεις και οι πειρασμοί. Μη θέλετε μόνο τη χαρά. Οι Άγιοι πέρασαν από καμίνι. «Πάς πυρί ολισθήσεται». Ό καθένας θα ψη­θεί στη φωτιά, για να μπει στον Παράδεισο. Όταν πάς στον φούρνο, ζητάς ψημένο ψωμί και όχι ζυμάρι. Το ίδιο και στον Παράδεισο ανε­βαίνει ό «ψημένος» άνθρωπος.
Τα κομποσκοίνια είναι για προσευχή, όχι για φιγούρα, για να τα βλέπει ό κόσμος.
Είμαστε χώμα και πνεύμα. Επειδή είμαστε από χώμα, έχουμε ανά­γκη να τρεφόμαστε με χώμα – τα πάντα βγαίνουν από τη γη. Όταν σπάσουμε το φράγμα του σώματος, τότε το πνεύμα δεν έχει ανάγκη από τροφή, ενώ μας τρέφει τη σάρκα ό Κύριος και δεν πεινάμε.
Εμείς οι γονείς φταίμε πού υποφέρουν τα παιδιά μας, γιατί δεν τα μαθαίνουμε να ζουν χριστιανικά κι επειδή οι γονείς δεν ζουν όπως πρέπει, χριστιανικά.
Όταν βοηθάς τους γονείς σου (αυτό πρέπει να κάνει κάθε σωστός
χριστιανός) και αυτοί δεν το καταλαβαίνουν και σου προκαλούν πό­νο, εσύ να συνεχίσεις να τους ευεργετείς. Γιατί δεν ευεργετείς αυτούς, αλλά τον Κύριο.

Ή οικογένεια μας πρέπει να είναι παράδειγμα προς μίμηση. Να φιλοξενείς, όταν έχεις κάποιο άτομο στο σπίτι σου. Ν’ αρχίσεις τη φιλοξενία και την ελεημοσύνη.
Πονώ τους παντρεμένους, διότι τις θλίψεις πού περνούν δεν τις περ­νούν οι μοναχοί. Το καμίνι των θλίψεων των εγγάμων είναι μεγαλύ­τερο από αυτό των μοναχών.
Σε Ιερέα Εκεί κάτω στην Αθήνα πού είσαι, πάτερ, όλο τον κόσμο θα τον ευλογείς και όλο τον κόσμο θα τον σταυρώνεις, δεν θα τον διώ­χνεις.
Μη θέλετε συνέχεια την ησυχία. Κάθε στιγμή να περιμένετε πώς κάτι θα συμβεί.
(Προς ιερείς) Όταν είστε δίκαιοι, όλοι θα σας σέβονται και θα σας ευλαβούνται. θα έρχονται όλοι να πάρουν τη συμβουλή σας. Μα κά­νετε πνευματική ζωή. Τα δύο τρίτα της ημέρας για τα πνευματικά και το ένα τρίτο για το φαγητό και τις άλλες ανάγκες. Γιατί αλλιώς θλίβεται το Άγιο Πνεύμα.

Όταν πάς στην εκκλησία, θ’ ανάβεις κερί και για τον εαυτό σου, δεν θ’ ανάβεις μόνο για τους άλλους.

Όσοι είναι μες στον Ουρανό προσεύχονται στον Κύριο, γιατί ή προσευχή είναι πιο δυνατή εκεί και πιο μαζεμένη – όλοι προσεύχονται.
Ν’ αποφεύγετε, παιδί μου, την αμαρτία. Όταν πολεμάτε, να κοιτάζε­τε την εικόνα του Κυρίου και να Του λέτε: «θέλεις να είμαι θλιμμένος; θέλεις να πορνεύω; θέλεις να θυμώνω;». Κι Αυτός θα στέλνει τη βοή­θεια Του. Να έχετε πίστη Θεού και όλα θα τα νικάτε.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου